ضیافت (معرفی کتاب)

ضیافت (معرفی کتاب)

ضیافت ، مهمانی یا بزمِ میگساری (به یونانی: Συμπόσιο) یکی از مهمترین رساله‌های افلاطون است که توسط محمد علی فروغی ترجمه شده . موضوع این رساله عشق افلاطونی است و این اثر مهمترین اثر افلاطون در زمینهٔ عشق می‌باشد . اثر دیگر افلاطون دربارهٔ عشق که با ضیافت هم در پیوند است فدروس می‌باشد . همچنین این رساله پیوندهایی هم با رسالهٔ فیدون دارد .

این رساله به بازگویی ضیافتی می پردازد ، آگاتون مهمانی ای گرفته و جمعی از نخبگان (که سقراط استاد افلاطون هم یکی از آن هاست) را دعوت کرده . در مهمانی در مورد عشق بحث می شود و هر یک از افراد  نظر خود را در باره ی عشق بیان می کنند .

ضیافت

این رساله از رساله‌های سقراطی افلاطون می‌باشد که در آنها سقراط چهرهٔ اول رویداد می‌باشد . این رساله به گونهٔ روایتی‌است که در بخشی از آن خواننده شاهد گفتگوی بازیگران آن با یکدیگر است . نام این داستان نیز اشاره به مهمانی‌هایی دارد که در یونان باستان برگزار می‌شد و مهمانان پس از خوردن خوراک به نوشیدن باده و گفتگو و بحث پیرامون موضوعی مشخص می‌پرداختند .
تاریخ نگارش این رساله به درستی آشکار نیست ولی از قراین برمی‌آید که پس از سال ۳۸۵ (پیش از میلاد) نوشته‌شده باشد .

اینک ، بخشی از این کتاب ، تئوری عشق و زیبایی از زبان سقراط که به کاهنه ای به نام دیوتیما نسبت داده شده را به شما تقدیم می کنم :

در مورد کار هایی که انجام می دهیم همه می دانیم که نکته مهم چگونگی انجام آن است . مثلا اگر کار هایی را که اکنون انجام می دهیم در نظر بگیریم ، این کار ها در نفس خود نه خوبند و نه بد . خوب و بد بودن آن ها در اثر چگونگی انجام آن هاست . وقتی این چگونگی خوب باشد انجام آن کار خوب است و وقتی بد باشد انجام آن هم بد است .
عشق ورزیدن نیز از این قاعده مستثنی نیست . و از این رو هر عشقی زیبا و در خور ستایش نمی باشد بلکه فقط عشقی زیبا و پسندیده است که ما را چنان برانگیزاند که با شکوه و زیبایی آن را دوست بداریم .

 

 

مجله اینترنتی چی گه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *