کودکتان را تنبیه روانی نکنید

کودکتان را تنبیه روانی نکنید

آنچه کودکان را بیش از تنبیه بدنی آزار می دهد، تنبیه روانی است. به کار بردن کلماتی که به سرعت از دهان خارج می شود، چنان اثر مخربی بر شخصیت کودکان به جا می گذارد که آثار آن به صورت صدمات عاطفی و عدم اعتماد به نفس در کودک بروز می کنند.

روانشناسان معتقدند که جملات گزنده به عزت نفس کودک آسیب می رساند و موجب تخریب رشد شخصیتی او می شود. به کار بردن الفاظ منفی همچون: « بد، شلوغ، کثیف، لوس، خراب کار، بی ادب » نه تها اعتماد به نفس کودک را کاهش می دهد، بلکه او را به سمتی که او را با آن نام یا لقب خوانده ایم، می کشاند.

یکی از نیاز های اساسی انسان مورد توجه قرار گرفتن است. کودکان نیز نیاز به توجه دارند و تمایل دارند که این نیاز از سوی والدین برطرف شود. اما گهگاه دیده می شود که برخی از والدین با روش های مختلف  نه تنها این نیاز را در جهت مثبت برطرف نمی کنند، بلکه با روش های غلط و توجه به موارد منفی موجب بروز رفتارهای منفی در کودک شده  و او را به سوی ایجاد عدم اعتماد به نفس و بروز رفتارهای منفی سوق می دهند. از جمله این رفتارها و روشهای غلط می توان به روش ها و تنبیه های روانی اشاره کرد.

ت

تنبیه های روانی مثل:
  • مقایسه کودک با فرزندان خانواده یا دیگران
  • سپر بلا قرار دادن کودک بابت مشکلات رفتاری والدین مانند: ( تو من را عصبانی می کنی، تو من را مریض کردی )
  • عدم پذیرش کودک مانند: ( کاش هیچ وقت به دنیا نمی آمدی )
  • منفی گرا یا پیش داوری منفی مانند: ( تو هیچ وقت به هیچ کجا نمی رسی! )

با این تنبیه های روانی، توانایی ها و نقاط مثبت کودک به فراموشی سپرده می شود و کم کم نقاط منفی جایگزین شده، به صورت پر رنگ تر خود را نشان می دهند. بنابراین ضروری است جهت ارتباط صحیح با فرزندانتان ارتباط عاطفی برقرار کنیم و با توقعی در حد توان و سن آنان، تنبیه روانی برای آنان ایجاد نکنیم و آن ها را به این وسیله نیازاریم. چون کودک به واکنش ها پاسخ می دهد و سعی دارد تا مطابق آنچه که دیده و شنیده است، رفتار کند. والدین باید بدانند که کودکان نیازمند توجه و عشق بدون قید و شرط هستند.

مجله اینترنتی چی گه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *